Organisaties komen onder steeds grotere druk te staan om aan hun cultuur te werken. Een prachtkans voor de ondernemingsraad om het voortouw te nemen.

Recent gaf ik verschillende lezingen voor OR-leden, waaronder een groep ondernemingsraadsleden in de zorg. Het thema van die bijeenkomst was sociale veiligheid en de vraag hoe je de aanspreekcultuur in de organisatie kunt bevorderen. Ter voorbereiding zette ik wat cijfers op een rij. Ik schrok van het resultaat.

Huiver maar mee: dertig procent van de artsen en studenten geneeskunde heeft een seksueel grensoverschrijdende situatie meegemaakt. Dat loopt uiteen van ongepaste opmerkingen tot ongewenste aanrakingen en gedwongen seks. De daders staan meestal hoger in de hiërarchie. Van de artsen in opleiding, die dus eigenlijk nog maar net begonnen zijn, zegt 16 procent zich wel eens seksueel geïntimideerd te hebben gevoeld – één op de zes, dus. (De cijfers komen uit NRC Handelsblad.) Dat de cultuur in veel medische instellingen te wensen overlaat, was een conclusie waar we het tijdens de bijeenkomst snel over eens waren.

Verantwoordelijkheid

Ondernemingsraadsleden hebben, merk ik, niet het gevoel dat ze veel aan dit soo